| Minah's profile(⊙﹏⊙)*。•.*。【M i n a H】。*...PhotosBlogLists | Help |
|
September 20 Happy Birth Day Naแฮปปี้เบิร์ดเดย์ อินู๋มด
![]() กรี๊ด ขอกรี๊ด ฉลองอายุ 22 ปี ขอตูหน่อยเฟ้ย
![]() ![]() นี่แน่ แอ๊บแบ้วซะเลย
![]() วันเกิดปีนี้เซงหัวใจนิดๆ แบบว่ากะให้ตะเองเซอไพรส์เค้า
แต่ตะเองกลับไม่มีอะไรเซอไพร้ส์แถมฉลองด้วยการกินข้าวเซเว่นในรถตอนหกทุ่ม
หง่ะ เค้าไม่ได้งอนนะ แค่งงๆ น่ะ
![]() นี่ตะเอง เค้ารู้ว่าตะเองอ่ะคิดถึงคนนี้แน่ๆ เลยเอารูปมาฝาก
![]() ฉะแน่ว อดัมส์ไง หล่อเหมือนเดิมไหม
ไม่อยากสารภาพผิดว่าเค้าหามันไม่เจอตั้งนาน
มันแอบไปหลบเค้าในใต้เตียงอ่ะตะเอง จิงๆ นะ มันไปอยู่ตรงนั้นเองจริงๆ อิอิ
![]() ![]() September 11 ยินดีต้อนรับชีวิตหวานแวว![]() ยินดีต้อนรับชีวิตหวานแวว
มันเป็นเรื่องแปลก ที่คนน่ารักๆ แสนสุขใจกับชีวิตคนนึง
ต้องมาตกระกำลำบากจมจ่อมตัวเองไว้กับความทุกข์
นานแสนนานที่กรูทำร้ายตัวเองทุกวิถีทางเพียงเพราะแยกไม่ออกว่าอันไหน ขาว อันไหน ดำ
ทั้งๆ ที่เรื่องดี มีรอบตัวกลับเอาแต่มองและแสวงหาความท้อใจ
แย่ เน๊าะ
หวังว่าคงไม่ช้าเกินไปที่จะเริ่มต้นมีความสุขกับสิ่งดีๆ รอบตัวอีกครั้ง
![]() Pic Me & Arm
เนื่องจากมีแฟนหล่อจนไม่สามารถเปิดเผยหน้าตาได้ เลยมีรูปถ่ายออกมาแบบนี้ อุอุ
ที่รัก พักนี้เค้าขี้เกียจซักผ้าจัง ที่รักว่ามะ แต่ที่รักคงสามารถใส่เสื้อผ้าแบบไม่ซักได้ เค้ารู้ ฉะนั้นใส่ต่อไป อิอิ วันนี้ที่รัก บอกรักเค้าก่อนด้วย ฮ่าฮ่า ชื่นใจนะเนี่ย พักนี้ทำตัวดี แด๋วเย็นนี้มารางวัลให้นะ จุ๊บๆ มีคนบอกว่า เค้าทำตัวแร่ด หน้าตาแร่ด แค่เดินผ่านก็ได้กลิ่นแร่ด เค้าแบบอึ้ง นี่กูแร่ดหรือกูเน่าเนี่ย แต่ช่างเหอะเน๊าะ บอกไปคงไม่มีใครเชื่อว่าเค้าไม่ได้แร่ด เค้าแค่บ้าผู้ชายชื่ออาร์ม อิอิ ![]() June 30 My~Pinky~Roomพร่ำ
คุณเคยรู้สึกไหมว่าโลกใบนี้ไม่มีที่ให้อยู่
ไม่มีใครอยากให้เราหายใจและไม่มีอะไรสัมผัสได้ถึงตัวตนของเรา
แสดงว่าคุณคงลืมพื้นที่เล็กๆ บางที่ไป
ฉันเคยเป็น
เคยเอาชีวิตไปผูกติดกับคำพูดบ้าบอคอแตก
เอาความนึกคิดไปผูกติดกับความกลัว และเอาหัวใจไปผูกติดกับขาแข้งของคนที่ไม่รักเรา
วันนี้ทุกอยากผ่านไปแล้ว
ชีวิตของฉันก็คือของฉัน
ความนึกคิดของฉันมันไม่ได้ผิดไปตลอด
และหัวใจก็ได้ผูกไว้ในที่ที่เหมาะสมและรอคอยมาตลอดชีวิตแล้วล่ะ
My~Pinky~Room
ทำเป็นพร่ำเพ้อ จริงๆ วันนี้จะมาอัพถึงห้องนอนสีชมพูหวานแวว
![]() เตียงนอนหมีพูห์ หลับสบายไร้รอยต่อ ต้องชุดเครื่องนอน โตโต้
![]() ดูหมาฉันสิ มันกำลังจะข่มขืน พิกกะเล็ต โอ๊ว...ใฝ่สูงนะลูก
![]() ชุดเครื่องแป้งที่เนรมิตจากโต๊ะพับ
อดีตผ้าม่านและกล่องดับเบิ้ลเอ อย่าดูถูกไป แม่แฟนชั้นห่อกระดาษให้กับมือ
ประมาณว่าเหลือใจ กูห่อเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จสักที ![]() โลกใบน้อยๆ ของฉัน เหมือนจะครบครันมันก็ยังขาด....ผู้ชาย(ชื่ออาร์ม)
![]() เมื่อก่อนอยู่กะหมาอดัมสองคน
![]() วันนี้นี้เอานุ้งหมีมาอยู่ด้วย เห็นกันไหม เห็นหมีนุ้งมดไหม อิอิ
![]() ที่นอนชั้นนุ่มสบาย....ไม่เชื่อไปถามปายดู
My~Arm
วันเหงาๆ เธอโทรหาฉัน ฉันอยากรู้....ทำไม
ตอนลำบากเธอช่วยเหลือฉัน ฉันอยากรู้...ทำไม
เวลาที่หิวเธอรอกินพร้อมฉัน ฉันอยากรู้....ทำไม
เธอมีความฝันและมีฉันอยู่ในนั้น ฉันอยากรู้....ทำไม
ฉันรักเธอ เธอรักฉัน ฉันอยากรู้ .... ทำไม
ทำไมเราถึงต้องมาเจอกันนะ มันทำให้ฉันตอบคำถามหลายๆ อย่างไม่ได้เลย
มันไม่มีเหตุผล ไม่มีคำตอบ
มีแต่คำว่ารัก
อาจแทนคำตอบทั้งหมดไม่ได้ ฉันก็รู้ว่าเรารักกันและจะอยู่ด้วยกันตลอดไป I do love you....^_^
June 24 นู๋ไม่มาวววววหวัดดี
เริ่มต้นความสุขด้วยชีวิตน้อยๆ ของหลานชายชั้น น้องเคนโด้ ที่ตัวโตขึ้นมาก
อิป้าอย่างอินู๋มดก้ได้แต่กิ๊ดๆๆๆ กับความน่ารักของหลานชายสุดหล่อ
เด้กอาไร๊ ไม่ยิ้มก็หัวเราะตลอดเวลา น่ารักน่าฟัดสุดๆ ยิ่งตอนที่พ่อชั้นเอาแว่นกันแดดไปใส่ให้มันนะ
วุ๊ย เก๊กหน้าหล่อสุดฤทธิ์ อ๊าก อยากมีลูกเฟ้ย
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() มาววว
หลังจากที่ไม่ได้กินเหล้าและเมาเหล้ามานานกว่าสองปี
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาชั้นก็เลยประชดชีวิตด้วยการเมาเรดแก้วที่สาม
ฮ่าฮ่า เรื่องจริงค่ะ เมาจริงๆ เมาแล้วอ้วกด้วย
ถามว่าอายมั้ย ตอบได้ว่าอายมาก เพราะชั้นดันไปกะเพื่อนแฟนชั้นและอาการเมาของชั้นคือ
แรงมาก ว๊าก รับตัวเองไม่ได้
จำไม่ได้ด้วยว่ากูเต้นท่าไรไปมั่ง แต่ที่จำได้ แฟนนู่ประเสริฐโคด แบบว่าดูแลอิมดสุดฤทธิ์
เมาคราวนี้ได้กำไรเพราะกุแรง เต้นไปไล่กอดแฟนไป หนุกมาก
แต่เง้อ หูอื้อมาสองวันแล้ว คิดไปคิดมาก็ไม่ชอบเลย เปลืองตัง แต่ก็นานๆ ที อีกอย่างแฟนนู่อยากไป
แต่ได้ข่าวว่ามีคดีมอมเหล้าแฟนสาวติดตัว
น่าสงสารบอกไปคงไม่มีใครเชื่อว่ากูสามแก้วเมา งุงิ
แอบประทับใจแฟนชาวบ้าน
แบบว่าตอนนู๋เมาๆ อ้วกๆ แฟนของบิวพูดกะนู๋โคดดีเลย แต่พยายามนึกหน้า ก็เกิดปัญหา เพราะเมามาก
เมาจนจำหน้าคะเจ้าไม่ได้
เซ็งเลยตรู ไม่รู้ว่าหล่อมั้ย หุหุ แต่ที่จำได้แนบแน่นคืออ้อมกอดของสุดที่รัก
ว๊าวๆ วันหลังจะไม่กินแต่แอ๊บเมาจะได้กอดกันอีกดีก่า เน๊าะๆ
ก่อนไปเมา
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() พรีเซนต์ความขาวอวบสุดฤทธิ์
ส่วนสภาพหลังเมาตัวใครตัวมันพี่ นึกหน้าตัวเองไม่ออกเหมือนกัน
รู้แต่นึกทีไรกูก้ออยากจะอ้วกอีกสักรอบ
ไม่เอาแล้วไม่กินอีกแล้ว สัญญา June 21 มาดูรูปบาดแผลนุ้งมดกันพรีเซนต์
เย่ๆ หลังจากทรมานกะการอาบน้ำซีกเดียวมาเกือบสองอาทิตย์
วันนี้ก้ได้ฤกษ์ดีเอารูปบาดแผลมาให้ดูกัน
ไม่ได้ภาคภูมิใจอะไรแต่เอาไว้ดูเป็นอุทาหรณ์ แต่คงไม่เตือนใครให้ระวังตัวหรอก
เพราะขึ้นชื่อว่าอุบัติเหตุ ระวังแค่ไหนก็เกิดได้
หลายครั้งแระที่กูอยู่ดีๆ ก็เจ็บตัวเพราะรถ
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอกับคู่กรณีแสนโหด ฮือ ฮือ
ดูรูป
ดูบาดแผลกันให้ขยะแขยงไปแล้ว ก็มาปรับอารมณ์ดูหน้าคนเจ็บบ้างดีกว่า
รับรองเวอร์ชั่นใหม่สวยใสไร้สติเหมือนเดิมค่า
![]() ![]() ![]() ![]() ในชุดนอนค่า
![]() ![]() ![]() ![]() กะเพื่อนๆ
ความรัก
คนรักกันมาตั้ง 4 ปี ไม่เบื่อก็ตอแหลแล้วล่ะจ้ะ
แฟนฉันเบื่อฉัน เบื่อที่ฉันไม่ได้ดั่งใจและเหมือนกับจะยังไม่พร้อมที่จะเป็นภรรยาที่ดีแน่ๆ
ส่วนฉันยังยึดติดกับความเชื่อมั่นว่ารักคือทุกสิ่งและจะทำให้เราอยุ่วยกันตลอดกาล
ไม่พร้อมที่จะปรับเปลี่ยนตัวให้เป็นภรรยาที่ดีได้ในอนาคตตามที่เธอต้องการ
ขอโทษนะ
ที่ฉันไม่ได้เกิดมาพร้อมกับความเพอร์เฟค
แต่ฉันจะพยายาม และขอโทษที่ใช้วิธีบอกเลิกเป็นการแก้ปัญหา
แต่ก็ขอบคุณที่ไม่ทำให้คำว่า เลิก เป็นจริง
เพราะนั่นคงทำให้เราเสียใจไปตลอดชีวิต
เราคงไม่อาจทำใจได้กับการปรับภาพความฝันที่เคยเป็นเราเคียงข้างกันไปเป็นคนอื่นหรือเพียงลำพัง
ความโง่
ตัวเอง เค้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเค้าถึงได้โง่ เ
ซ่อ ติงต๊อง ประสาทแดกขนาดนี้ ลุกเกิดมาจะโง่เหมือนเค้าไหม
แย่เลย สวยเหมือนเค้าว่าไปอย่าง
แง่มๆ อย่าเบื่อเค้านะ เค้าจะพยายามโง่ให้น้อยลง ฟังเพลงให้รู้เรื่องแล้วก็พูดน้อยๆ จะได้ไม่ต้องหน้าแตก May 05 เปลี่ยนหวัดดีชาวโลก
ฉันมีเรื่องราวของดอกไม้มาเล่าให้ฟัง
ดอกไม้ดอกแรก เป็นดอกไม้สดสีชมพูสวยเช้ง เพราะได้แฟนเป็นน้ำเปล่าผสมฟอมาลีน
กับดอกไม้อีกดอกหนึ่งสีแดงสดแต่สวยแบบธรรมดา แต่กำลังจะเหี่ยวเพราะแฟนเธอเป็นแค่น้ำเปล่าผสมน้ำตาล
กับดอกไม้อีกดอกสีม่วงที่ปลายกลีบแห้งเหี่ยวไปตามกาลเวลาและแน่นอนแฟนเธอเป้นน้ำเปล่าผสมน้ำปะปา
วันหนึ่งทั้งสามก็ได้มาพบกัน ดอกไม้สีม่วงมักทายดอกไม้สีแดงว่า
"แดง ทำไมเธอสวยอย่างนี้ ดูฉันสิกำลังจะเหี่ยวเฉาไปในอีกไม่นาน"
"โธ่ ม่วง ฉันไม่ได้สวยอะไรเลย เพราะชมพูแสนสวยยืนยิ้มอยู่ตรงนั้น"
"โอ ทำไมชมพูสวยอย่างนี้นะ น่าอิจฉาจริงๆ"
"ใช่ ชมพูทำให้ฉันอิจฉา เพราะแฟนของเธอดูแลเธออย่างดีเลยล่ะ"
ดอกไม้สีชมพู ได้ยินเพื่อนทั้งสองพูดจาจึงหยุดยิ้มแล้วเดินเข้ามาหา
"เธอสองคนอิจฉาที่ฉันสวยกว่าอย่างนั้นเหรอ"
"ใช่ เราอิจฉาเธอ"
"เธออยากมีแฟนเป็นน้ำเปล่าผสมฟอมาลีนอย่างฉันบ้างใช่ไหม"
"ใช่เราอยากมีแฟนแบบเธอ"
"เธอทั้งสองคิดผิดแล้วล่ะ เธอลองดูให้ดี ว่ารอยยิ้มของฉันมันไม่ได้เกิดจากความสุขที่แท้จริง กลีบดอกของฉันควรจะแห้งเหี่ยวพอๆกับพวกเธอ แต่ฉันกลับยังคงสดอยู่ ใช่มันสวย แต่ฉันไม่มีความสุขเลย แฟนฉันรักในรูปร่างและกลับดอกที่สดใหม่ของฉัน เขาไม่เคยยอมรับฉันตามธรรมชาติ....ถ้าเลือกได้ฉนไม่อยากมีแฟนเป็นฟอมาลีน"
นิทานแป้กเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าซื้อดอกไม้สดมากเพราะมันสดด้วยฟอมาลีน
วันนี้กลับบ้านพร้อมกลับความคิดหมกมุ่นในเรื่องเดิมๆ นั่นคือเรื่องผู้ชาย (ที่ชื่อว่า อาร์ม) พร้อมกับได้คำตอบให้กับหัวใจว่าระหว่างผู้ชายกับสันดานเสียๆของตัวเอง ฉันจะเลือกอะไรดี แน่นอนฉันเลือกผู้ชาย (ฟังดูแร่ดมาก) ฉันตัดสินใจเลือกผุ้ชายพร้อมกับกดส่งแมสเสจว่าฉันจะเป็น New~Mod ให้ดู การจะเป็นรNew~Mod ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ฉันจะต้องเป็นให้ได้เพื่อพิสูจน์ความเป็นคนให้โลกรู้ อย่างน้อยถ้าผ่านไปไม่ได้ก็ไม่ต้องมีผัวมีลูกจะได้ไม่อับอายใครเขาว่าเป็นภรรยาที่ไม่ดีและเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่อง เง้อ .... ผุ้หญิงคนอื่นๆบนโลกเค้าจะมานั่งกลุ้มเรื่องแบบนี้เหมือนชั้นป่าวเนี่ย คงไม่หรอกเพราะเค้าคงไปกลุ้มเรื่องจัดคิวหรือไม่ก็สร้างสรรค์ชีวิตให้ดีด้วยการศึกษามากกว่าจะหมกมุ่นกับผุ้ชายแบบกู
เอาล่ะ ในเมื่อจะเปลี่ยนแล้วจะแคร์คนอื่นทำไม เลือกผู้ชายแล้วใจต้องแน่วแน่ อย่าวอกแวและวอแวกับคนรอบข้าง เพราะผู้ชายที่เลือกคือผู้ชายที่ดีที่สุดในโลกแล้วชีวิตนี้จะแคร์อะไร จำไว้ว่าต้องแคร์แต่ผุ้ชาย ผู้ชายเท่านั้น
ตะเอง เค้าสัญญาลมๆแล้งๆมาหลายครั้งแต่ครั้งเค้าตัดสินใจแล้ว เพื่อตะเอง เพื่อสุขภาพของตะเอง เค้าจะสำรวมกายวาจาใจและไปบวชชีให้ได้ในบั้นปลายชีวิต(แต่ตอนนี้ขออยู่กะตะเองก่อนนะ) ของลองสักตั้งเหอะวะ จู้ๆ February 25 รักเธอเพราะเธอน่ารักหลังจากที่เซ็ง เบื่อ และเหนื่อยกับความโง่ของตัวเองมาหลายเดือน เลยพาลทิ้งสเปซให้หงอยเหงาไปเฉยๆ จนมาอ่านสเปซของคนน่ารัก ยิ้ม...เคลิ้ม...และขำ คบกันมาตั้งนาน ชักชินกับความเฉยชา(อันเนื่องมาจากความเขิน) มาเจอตะเองหวานใส่เค้าเองก็เขินเหมือนกัน
เค้าชอบถามตะเองบ่อยๆ ว่ารักเค้าไหม แต่ก่อนนอกจากตะเองจะไม่ตอบยังด่าซ้ำ เค้าก้องอนเป็นเรื่องเป็นราวไปซะงั้น...++
แต่เดี๋ยวนี้ตะเองน่ารัก น่าจุ๊บ น่าเตะจิงๆ ....เค้าล่ะรักจนหมดใจหมดชีวิต อยากจะตักตวงความสุขนี้ไว้นานๆ เพราะรู้ดีว่าอะไรๆก้เกิดขึ้นได้ เช่น ทะเลาะกับเพื่อน เบื่อคนข้างห้อง กัดกันกะแม่บ้าน แล้วก้อทะเลาะกะตะเอง(จะพยายามหลีกเลี่ยงนะ อุอุ) แต่เชื่อไหม สิ่งเดียวที่เค้ามั่นใจคือตะเองรักเค้าและเค้าก็รักตะเอง
โอเค เวลาทะเลาะกันอาจจะหวั่นๆ บ้างแต่ขอแค่ตะเองย้ำสักคำว่ายังรักเค้าอยู่ทุกอย่างมันก็จบ เค้าล่ะแพ้คำนี้จริงๆ ได้ยินแล้ว...ยอม...ทุกที อิอิ January 24 ถึงตะเองที่รัก
วันนี้เค้าร้องไห้อีกแล้ว ไม่ได้อ่อนแอเรื่องไร้สาระพวกนั้นหรอกนะ แต่มันก็แค่หวั่นไหว
เค้าดีใจนะ ที่ตัวเองก็อยากกอดเค้า อยากอยู่กับเค้าเหมืนอแต่ก่อน เค้าไม่เข้าใจเหมืนอกันว่าทำไมแค่นี้ถึงร้องไห้
เหงามั้ง
เหงาในแบบที่ตัวเองคงไม่ค่อยจะเข้าใจ
ใช่ เราเจอกันในทุกๆ วัน แต่มันไม่เหมือนเดิมเลย มันไม่เหมือนนะ มันห่าง มันเหงา มันว่างเปล่า
แต่...ไม่ใช่ว่าทุกวันนี้มันไม่ดีนะ เพียงแค่อยู่ๆ เค้ารู้สึกเหงาขึ้นมา รู้สึกอยากกอดแกแน่นๆ อยากให้แกมาอยู่ใกล้ๆ
งุงิ ฟุ้งซ่านจริงๆ แกดีแสนดีขนาดนี้เค้ายังจะงอแงอีก ขอโทษนะ แต่สัญญาตอนนี้เลือดความน่ารักเค้าพุ่งปรี๊ด
อีกไม่นานเค้าจะเป็นคนน่ารักแสนดี ไม่ขี้แยให้ตะเองดู
รักตะเองนะ
January 19 ประกาศ...!!
ประกาศ!! ต่อจากวันนี้นู๋มดจะเป็นคนดี ตั้งใจเรียน ไม่ลอกการบ้านเพื่อน จะทำตัวเป็นกุลสตรีด้วยการสนใจการทำกับข้าว ลดหุ่นเพื่อเตรียมตัวใส่ชุดเจ้าสาว ไม่เครียดเพื่อให้ผิวหน้าสดใส ยิ้มแย้มอารมณ์ดี มองโลกให้สวยงาม วู้ฮู้ จะมีอะไรดีไปกว่าการมีผู้บ่าวน่ารักๆ แบบนี้เนี่ย ตั้งใจเรียนดีกว่า ปอโทมหิดลรอเราอยู่ January 10 ความฝันของเราที่รัก...
พักนี้ตัวเองเครียดนะ เค้าเป็นห่วงตัวเองจริงๆ เค้ากลัวตัวเองไม่สบาย เค้ากลัวตัวเองเหนื่อย
แต่เค้าคงทำอะไรได้ไม่มากกว่าเป็นห่วงอีกแล้วล่ะ
เค้ารู้สึกแย่ที่ไม่มีศักยภาพหรือว่าความสามารถใดๆ เพื่อช่วยเหลือหรือผ่อนเบาสิ่งที่ตัวเองต้องเจอได้
แต่เค้าก้อเป็นห่วงตัวเองมากๆ เลยนะ อยากอยู่ใกล้ๆ อยากป้อนข้าว ป้อนขนม อยากนวด อยากดูแลตัวเอง
ดูดิ่ หนาวขนาดนี้ ตัวเองต้องนอนถีบผ้าห่มเหมือนเดิมแน่ๆ เลย ชอบนอนเปิดไฟอีกต่างหาก
รู้ไหม เค้าเป็นห่วงจะตายอยู่แล้ว
รักษาสุขภาพด้วยนะ อยากกินอะไรบอกนะ ทำไม่เป็นหรอก แต่จะไปซื้อมาให้ - -"
งุงิ คิดถึงโว๊ย
รูปนี้ หลายคนอาจไม่เห้นความสำคัญแต่จะบอกให้ จะเก็บรูปนี้ไปตลอด ไม่มีใครเห็นความสำคัญหรอกเพราะนี่คือความฝันของเราสองคน
เพียงพอแล้ว ชีวิตนี้ ไม่ขออะไรแค่นี้ แต่ตอนนี้กอ้ได้แค่กอดความฝันไปก่อนละกัน แต่อีกไม่นานใช่ไหมตัวเอง อีกไม่นานฝันของเราจะเป็นจริงให้ไหม...เค้าจะรอนะ
December 22 เค้าขอโทษแฟนเรากำลังเครียด
คงเครียดเรื่องเรียน แล้วก้อมีเรื่องของกุปะปนอยู่ด้วย
แต่วันนี้แฟนกุใจดี พาไปกินจิ้มจุ่ม
แฟนกุแคร์กูนะ กูขี้แย เค้าโทรมาปลอบ เค้าก้อหนักใจเรื่องกูเหมือนกัน
แต่ทำไมกูถึงเอาแต่เรียกร้อง เอาแต่ใจ
ไม่แล้ว (ไม่อีกแล้ว กุ ไม่ทีไรทำไม่ได้ทุกที)
จะพยายามไม่ทำตัวแบบนี้อีกแล้ว
รู้ว่าตัวเองรักเค้า รู้ว่าตัวเองแคร์เค้า แล้วก็รุ้ว่าตัวเองงานเยอะ เรียนหนัก
เค้าขอโทษนะ
แม้คำขอโทษของเค้ามันจะไม่มีน้ำหนัก แต่มันก้อคือความรู้สึกของคนโง่ คนไม่รู้จักคิด คนสร้างความวุ่นวายอย่างเค้า
รอยร้าวที่เกิดมันยากจะประสาน
แต่ความรักคือยาวิเศษ ยิ่งรัก เรายิ่งลบลืมและผ่านมันไปได้ แต่ถ้าเราหมดรัก แก้วพวกนั้นก้อแตกสลายทันที
คนใกล้ชิดกัน อยู่ด้วยกันมันต้องมีกระทบกระทั่ง
เค้าขอโทษ ที่ทำเรื่องกระทบกระทั่งให้เกิด ขอโทษที่ไม่เข้มแข็ง
ต่อไปนีจะไม่มีอีกแล้ว เค้าจะไม่เป็นแบบนั้นอีก
เค้าจะผอม เค้าจะสวย จะเลิกกินแล้ว
ที่สำคัญ เค้าจะเข้มแข็ง ใจเย็น เพื่อดูแลและไม่สร้างวปัญหาให้ตัวเอง
เค้าจะเตรียมตัวเป็นภรรยาที่ดี ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
December 21 อยู่อย่างเหงาๆรู้สึกบ้างไหม ทำใมเดี๋ยวนี้ เราไม่ค่อยยอมกัน เหมือนรักเรากำลังอิ่มตัวแล้ว อยู่อย่างเหงาๆเราคงจะได้รู้ แค่ห่างกันดูให้เธอรู้ไว้ มันไม่ใช่เลิกกัน ........................................................
พรุ่งนี้
กูจะลองอยู่อย่างเหงาๆ แต่แค่คืนนี้ยังไม่ผ่านไป กูยังเหงาสุดตรีน
ว่างนักก้อฟุ้งซ่าน
ลองคิดดูว่าถ้าไม่มีเค้า เราจะเจ็บมากไหม
ไม่ได้ไปดุหนังด้วยกันอีกแล้ว เค้าเองคงไปดุหนังกับคนอื่น
คงไม่ได้ไปนั่งเล่นเกมด้วยกันอีกแล้ว เค้าอาจไปคนเดียว ไม่ก้อไม่เล่นเล
คงไม่ได้ไปกินข้าวด้วยกัน
กูคงผอมซะที
เหงาว่ะ
ภาพที่เคยฝันว่าสักวันจะได้นอนกอดกันมันก็ล่มไปด้วย ดีที่ยังมีภาพเก่าๆ ตอนที่เรายังมีความสุข ตอนที่ยังไม่มีใครเข้ามาเสือกในชีวิต
เป็นช่วงเวลาที่ดีเหลือเกิน
เหมือนความฝัน เอ๊ะ หรือความจริงตลอดเวลากูฝันไป
เพราะมันไม่สามารถจับต้องได้อีกแล้ว
เขาจะเป็นคนที่กูได้แต่เฝ้ารอให้บังเอิญเดินมาเจอกัน ถ้าเจอกันกูคงอยากจะร้องไห้
นี่เหรอผู้ชายที่กูเคยนอนกอด
ถ้าไม่เจอกูคงเดินเหม่อว่าตอนนี้เค้ากำลังทำอะไร
การอกหักมันเจ็บปวด
การสูญเสียมันทรมาน
ชีวิตกูอยู่กับความสูญเสียมามากเหลือเกิน
กูร้องไห้ เรื่องธรรมดาและน่าเบื่อ
ใครก็ได้ช่วยที กูเหงา กูเจ็บ กูอยากมีใครสักคนเข้าใจ เข้าใจว่ากูพยายามทำทุกอย่างเพื่อความรัก เห็นใจว่ากูอดทนและทุ่มเท
จับมือกูอย่างอบอุ่น กอดกูอย่างห่วงใย
ไม่มีหรอก ฝันอีกแล้ว
ทำไมต้องอ่นแอหวังพึ่งพาคนอื่นอย่างนี้นะ เห็นไหมว่าเขาทำให้เราเดือดร้อนขนาดไหน
เห็นไหมว่าเขาทำให้เราเกือบตาย
ตอนนี้เราเองถ้าตัดไม่ได้ก้ออาจตายได้เช่นกัน
โอ๊ยกูจะบ้า นี่กูแค่จะอยู่อย่างเหงาๆ นะ ยังไม่ได้เลิกกัน เห้นไหม บอกแล้วว่าแค่คิดก้อไปไกล
แคคิดหัวใจก้อบีบจนแทบแตกคาอก
กูจะรักเขามากมายอะไรนักหนานะ
เค้าไม่เห็นจะรักกูมากมายเลย
อย่างที่เขาเคยบอกกูตั้งแต่วันแรกๆ เค้าไม่กล้าที่จะบอกรักกู เพราะเขาไม่รู้ว่าอนาคตจะเป้นยังไง และเขาก้รักตัวเขาเองที่สุด
ดีจัง
ที่รัก เค้าจะพยายามรักตัวเค้าเองให้มากๆ แต่ทำได้ยากจัง เพราถ้าเค้ารักตัวเอง เค้าคงไม่อาจทุ่มเทหลายสิ่งหลายเพื่อตัวเองได้ (อาจนึกไม่ออกว่าเค้าทุ่มเทอะไร เพราะสำหรับแกมันกะจิดริ๊ด)
ยาวจัง มันเหงานี่เน๊อะ
ขาดกันไปจะทนได้ไหม หากไม่มีกันอยู่ ........กูทนไม่ได้
อีหน้าด้านเคยมีคนบอกว่า คนหน้าด้าน ต่อให้ไปชี้ด่ามันว่า อีหน้าด้านมันก็ไม่รู้สึกรู้สมอะไร
จิงแหล่ะ
หลายครั้งมันโดนด่า มันก้ยังทำหน้าเฉยๆ กุเองก็หมดปัญญา เพราะกูไม่เข้าใจ ว่าทำไมเค้าดดน่า เค้าถึงยังทำเรื่องแบบนั้นอยู่ได้ ไม่เข้าใจ
กูพึ่งโดนด่ามา
แล้วกูไม่หน้าไม่ด้านพอ กุร้องไห้ไปหลายยกเลย แต่ก็ดี ได้ปายปลอบใจ เตือนสติให้รู้ว่ามันแค่คำพูดของคนอื่น กูเลยฮึดสู้หน้าด้านได้
ต่อไปนี้ไม่ว่าอีหน้าไหนมันจะด่ากูว่ายังไงกูก้อจะหน้าด้าน อย่างที่บางคนมันหน้าด้านใส่กู
แต่เสียใจด้วยนะ
กุจะไม่หน้าด้านในเรื่องเชรี้ยๆ อย่างอีดอกนั่น
แต่กุจะหน้าด้านแบบคนดี มีชาติตระกูล
นั่นคือ หน้าด้านร๊ากกกกกกกกกกผู้บ่าวที่น่ารักของกุตลอดปายยยยยยย
December 10 กูเอาแต่ใจ++...เหนื่อย....++
หลานสอนว่า อย่าโกรธ เพราะความโกรธเหมือนขี้
ขี้ที่ถ้าเราปาใส่คนอื่นเค้าก้อเหม็น เราก้อเหม็น หรือถ้าเราไม่ปา โกรธแล้วเก็บไว้คนเดียว เราก้อเหม้นมันอยุ่คนเดียว
ขอบใจนะ
เค้าไม่โกรธแกแล้วล่ะ เพราะรู้ว่าแกคงไม่ได้มาเหม็นกับเค้า เค้าเหม็นมันคนเดียวจริงๆ
ไมได้โกรธแต่น้อยใจได้ไหม
ได้
อยากน้อยใจก้อน้อยไป จะง้อหรือไม่ค่อยว่ากัน
แต่สรุปว่าคงไม่ง้อหรอก อย่างดีก้อคงด่า ว่าจะอะไรกันนักกันหนา
อย่างไม่ดี ก้อไม่อยากจะคิด
ทำไมต้องน้อยใจ
ใช่ ทำไมกูต้องน้อยใจ
ในเมื่อกุก้อรู้อยู่แล้วว่าเค้าอ่ะรักกู และการน้อยใจของกูมันจำทำให้เค้ารักกูน้อยลง
หรือกูอยากให้เขารักกูน้อยลง
ไม่เลย
กูไม่ได้อยากให้เขารักกูน้อยลง
กุแค่อยากให้เขาแคร์กู กุผิดไหม
ผิด
เพราะเรียกร้องมากเกินไป แค่ที่เค้าให้มันก้อมากพอ
แง๊
กูไม่เข้าใจ
ทำไมกุไม่มีสิทธิ์งอน
ทำไมล่ะ
กุเป้นแฟนเค้าไม่ใช่เหรอ
เป้นแฟนที่เอาแต่เรียกร้อง เป้นแฟนที่ไม่รู้จักพอ เป็นแฟนที่ไม่ยอมเข้าใจอะไรเลย
เป้นแฟนที่ไม่ดี เป็นแฟนที่ไม่น่ารัก เป็นแฟนที่น่ารำคาญ
เป็นแฟน ฯลฯ
จะมีอะไรดีไหมกู
เอ้อ เหนื่อยเน๊าะ
เค้ารีกว่า ทำดีสิบครั้งไม่เท่าทำเลวครั้งเดียว
นี่กุทำเลววะเป็นร้อยเลย ความดีกะจิ๊ดริ๊ดคงเอาไม่อยู่
อย่างนี้คนที่น่าสงสารก้อไม่ใช่กูแล้วล่ะ
คงเป็นเค้าที่น่าสงสาร
ที่ต้องมาเป็นแฟนกะคนอย่างกู
สมน้ำหน้า >.<
December 01 กูจะรักตัวกูเองถ้ากูไม่รักตัวกูเองแล้วใครจะมารัก
ที่เค้าไม่รักกูสักเท่าไหร่ก็เพราะกูไม่รักตัวกูเองสักเท่าไหร่เหมือนกัน
เลิกกลัวสักที เลิกกังวลได้แล้ว โตแล้ว จะทำอะไรก็ตัดสินใจสักที วันพ่อนี้บอกพ่อบอกแม่ไปเลยดีกว่า
วันดีแต่บางทีแม่ต้องเสียใจ ทำไงได้ ปัญหามันแก้คนเดียวก็แก้ไม่ตก อีกอย่าง ความรู้สึกผิด รู้สึกกลัว มันจุกทั่วอกไปหมดแล้ว
เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของกูเนี่ย
ทำไมมันต้องพบเจอเรื่องแย่ๆ แบบนี้ด้วย กูไม่น่า...
ช่างเถอะ ทุกอย่างมันก้ผ่านไป มาคิดได้ตอนนี้ก้อสายเกิน
เพราะตอนนี้คิดได้ก้อแก้ไขอะไรไม่ได้
กูรู้นะ ว่ากูเป็นอะไร แต่กูไม่กล้าคิด ไม่กล้าพูด ไม่กล้าย้ำกับตัวกูเองให้ชัดๆ เพราะกูมันอ่อนแอเกินไป
ใครว่า... กูแกล้งทำเป็นอ่อนแอต่างหาก
คนอย่างกูแค่อยากจะทำตัวโง่ๆ ให้คนบางคนสงสารเท่านั้น แต่ไม่มีหรอก เค้าไม่สงสารกูหรอก เค้าหัวเราะเยาะกูด้วยซ้ำ คงคิดว่าอีดอกอย่างกูเรียกร้องความสนใจสินะ
แต่กูรู้แล้วล่ะว่าทุกสิ่งทุกอย่างกูทำตัวกูเอง จะเรียกร้องสนตีนอะไร ก้อคงไม่มีประโยชน์
เอาล่ะ กุจะกลับมาเป็นอีมดที่เข้มแข็งอีกครั้ง
จะไม่ง้อใคร จะไม่อ่อนแอให้หมาไหนมันเห็นอีกแล้ว ต่อไปนี้จะไม่มีคำขอร้อง อ้อนวอนให้ใครมาเห็นใจกูอีกแล้ว
กูดูแลตัวกูเองได้
ต่อไปนี้ ไม่ว่าจะเจ็บ จะอด หรือจะตาย กูก้อต้องทนให้ได้ อย่าแสดงความอ่อนแออ่อนไหวออกมาอีก สู้ๆ พรุ่งนี้ไปกูจะกลับบ้าน กลับไปกอดพ่อกับแม่ กลับไปเล่นกับน้อง กลับไปสร้างภูมิคุ้มกันทั้งทางใจและร่างกายให้กับกูเอง
แล้วจะกลับมาเพื่อสู้กับโชคชะตาแล้วก็บาปกรรมของกูอีกครั้ง
ถ้าไม่ตายก้อคงได้มาอัพอีก..... November 28 ความสดใสกลุ้มใจจัง
ตอนนี้รู้สึกตะหงิดๆ กับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปในร่างกาย
มันอาจเป็นกรรมหรือไม่ก็ความซวยของกู หรือไม่ก็เป้นอุปาทานคิดมากไปเอง
แต่กูไม่วางใจ
กลัวจังเลย กลัวจะเป้นอะไรมากกว่าที่คิด มันหวั่นใจ ไม่ได้กลัวตายแต่กลัวเจ็บ กลัวทรมาน
ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกับร่างกายไม่ใช่เรื่องสนุก กับหัวใจก้เหมือนกัน
ที่รัก
ตัวเองกำลังยุ่งกับการสอบ เค้าเข้าใจดี
เค้าจะไม่กวนใจตัวเองอย่างที่ผ่านๆ มาอีกแล้ว แต่ถ้ามีอะไรให้เค้าทำให้บอกเลยนะ
เค้าอยากทำทุกอย่างให้ตัวเองมีความสุข
แต่สำหรับการไปหาหมอ
เค้าว่างแล้วจะไปนะ แต่คงไม่รบกวนใครคงไปคนเดียว
(ไม่ได้เขียนเพื่อให้แกไปด้วยนะ เค้าไปเองได้จริงๆ อิอิ)
ตอนนี้เค้าขอทำใจให้พร้อม แล้วก้อสะสางงานที่กองท่วมหัวนี่ก่อน แล้วจะจัดการกับร่างกายตัวเองให้มันหายชำรุดซะที
ความสดใสจะได้กลับคืนมาสู่ชีวิตอีกครั้ง November 22 ถึงเธอผู้แสนดี
เธอผู้แสนดี
สิ่งที่ฉันระแวงและคิดไปเองวันนี้ก็ได้รับคำตอบเรียบร้อยแล้ว ทุกครั้งที่มีปัญหาก่อกวนในจิตใจ
ฉันมักคิดเสมอเลยว่า เธอไม่ได้รักฉัน แต่ที่ผูกพัน เพียงเพราะเธอไม่มีคร
เธอตอบ อันที่จริงเธอไม่อยากจะมีใคร ดังนั้นที่เธอไม่รักฉัน จึงไม่จริง
ขอบใจ ที่เธอยอมให้ฉันก้าวเข้ามาอยู่ร่วมชีวิตกับเธอ ขอบใจที่เปิดโอกาสให้ฉันเป็นคนรัก แต่ถามที ถ้าไม่อยากจะมีใครแล้วเข้ามาในชีวิตผู้หญิงคนนี้ทำไม
เธอยอมรับมาเถอะ เธออยากรักฉัน แต่เธอก็ยังที่จะอยากรักคนอื่นด้วย
ช่างเหอะ
ฉันจะเรียกร้องไปทำไม ในเมื่อสิ่งที่ฉันต้องการคือการมีเธอและรักเธอตลอดไป หากเธอให้ฉันในสิ่งนี้ได้ มันก็เพียงพอแล้ว
สัญญานะ ว่าจะรักฉันไปตลอด สัญญาอีกทีนะว่าจะไม่ทิ้งกัน
แล้วก็ช่วยสัญญาว่าไม่ว่าจะมีใครเข้ามา ฉันจะเป็นคนที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอ
สัญญา...นะ
คนดี November 20 ค่ายแสงเทียน ขำ ฮาๆ นะงานนี้
เอารูปค่ายแสงเทียนมาลงแล้วนะ ปายฮา อีกแล้ว กูนั่งดูท่าปายออกแรงชักเย่อ แล้วขำคนเดียว ตลกโคตรๆ เพื่อนกู
วันนี้ที่รักยุ่งจัง ทักไปตอบมาคำเดียว แง่ว ไม่เป็นไร เอาไว้ว่างๆ เราค่อยมาหวีดกันเหมือนเดิมนะ วันนี้อิแนนเป็นส้นตรีนอะไรก้อไม่รุ้ อนนสองเอ็ม ทักไปอย่างตอบอย่าง สงสันเน็ตมันจะเน่า คุยกันม่ายรู้เรื่องนะเมิง ไม่มีตังโทรอีกต่างหาก
เฮ้อ ทำเป็นว่าง แต่งานกองอยุ่เต็มเลย ส่งสิ้นเดือนนี่แหล่ะ แต่ยังไม่เริ่ม อยากจะบ้า อะไรกันนักหนา ชีวิต
November 19 รักนะ...เด็กฉลาดเว่อในขณะที่โลกใบนี้กำลังหมุนไป
เธอคิดอย่าง ฉันคิดอย่าง เราขัดแย้งกัน
แต่อะไรกันนะ
ที่ทำให้เรายังคงผูกพันธ์กันเช่นเดิม
ที่รัก ... เค้ารู้ว่าสำหรับตัวเองแล้วเค้าคือคนสำคัญ
แต่ที่รัก...เค้ารู้ดีว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือตัวเธอเอง
เค้าไม่ได้น้อยใจเลย เพียงแต่เค้าอยากจะย้ำให้ตัวเค้าเองเข้าใจ
เค้าก็ไม่รู้นะ ว่าจะเรียกร้องความรักจากตัวเองมากมายไปทำไม
ในเมื่อสิ่งที่ตัวเองมอบให้มันก็มากมายเกินกว่าผู้ชายคนไหนในโลกจะมอบให้เค้าได้
รักตัวเองนะ รักจนหมดใจ
เค้าอาจเป็นได้แค่ภาระของตัวเอง เป็นแค่ตัวก่อกวน
แต่เค้ารู้นะว่าถ้าไม่มีเค้า ตัวเองก็เหงาแหล่ะ
ความรู้สึกของเค้าและตัวเองมันไม่ได้ต่างอะไรกันมาก ก็เพราะว่ามันเป็นความรู้สึกของคนที่
รั ก กั น
ที่แตกต่างคือถ้าตัวเองไม่มีเค้าแล้ว
ตัวเองยังคงอยู่ได้ แต่สำหรับเค้ามันอาจจะไม่ใช่...เค้าไม่อาจอยู่บนโลกนี้ได้อย่างมีความสุข
ถ้าไม่มีตัวเอง
รักนะ....เด็กฉลาดเว่อ November 17 คนแปลกหน้า-คนคุ้นเคยฉันหลับตาลงภายใต้ความมืดที่ปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง
ไฟทุกดวงถูกปิด เลือดจากข้อมืดกำลังไหล ไหลนองพื้นห้อง
ความเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นเป็นระยะ ที่หัวใจ คงมีจังหวะไม่ต่างไปจากจังหวะการพุ่งของเลือดในขณะนี้
ฉันทำอะไรผิดไป ฉัน...ผู้หญิงที่กำลังใกล้ตายคนนี้ ทำอะไรผิดพลาดไปบอกที
ภาพใบหน้าของเขาลอยขึ้นมาท่ามกลางความมืดหม่นของบรรยากาศรอบข้างและจิตใจของฉัน
ผู้ชายคนนั้น ใบหน้าของเขาเรียบเฉย หมางเมิน
ผู้ชายคนนั้นไม่ลดมือลงเช็ดน้ำตาของฉันอีกแล้ว
ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป
เลือด...ส่งกลิ่นคาวคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง
กลิ่นนั้นฉุนจนคนที่กำลังจะไร้สติรู้สีกหวาดกลัว
ความตายมันคืออะไรกันนะ ต่อจากนนี้ฉันจะเป็นอย่างไร
ฆ่าตัวเอง....คงตกนรกสินะ
นรกจะน่ากลัวขนาดไหน แต่คงไม่น่าหวาดหวั่นเท่ากับการอยู่เพียงลำพังโดยไม่มีเขาอีกแล้วล่ะ
ตาที่ปิดสนิทของฉัน พยายามที่ลืมขึ้นอีกคร้ง มือน้อยเอื้อมไปเปิดไฟที่หัวเตียง หยิบขวดแอลกอฮอล์ ราดลงบนแผลที่กว้างจนน่ากลัว
เลือดที่พื้นเริ่มจับตัว แต่เลือดที่ข้อมือนั้น ยังคงไหลออกมาเรื่อยๆ
สายตาที่เพิ่งสู้แสงทำให้ฉันรู้สึกวิงเวียน หรือมันอาจจะเป็นอาการของการสูญเสียเลือดกองโตนั่น เป็นเมนส์เลือดเยอะกว่านี้ยังไม่ตายเลย อย่าสำออยไปหน่อย
สำลีหมดไปทั้งห่อ น่าตลกนะ คนฆ่าตัวตายแต่มียาทำแผลครบชุด
ฉันตั้งใจเตรียมไ เผื่อตอนจ็บจะมีสติกลับคืน และก็เป็นจริง ไม่มีเขาก็เจ็บปวดทรมาน แต่เลือดจะไหลหมดตัวทั้งๆ ที่สติ มนทรมานมากกว่า
ขอมีชีวิตอยู่ต่อ ขอหายใจต่อ แต่ไม่ใช่เพื่อใครอีกแล้ว เลือดที่สูญเสียไป ถือว่าเป็นเลือดโง่ ต่อจากนี้จะไม่มีอีกต่อไป |
|
|